شبانگاهان

به وقت دیدن پست و شنیدن موسیقی و خوندن کتاب و دیدن فیلم و .. ، دیگه دستت به فوروارد و یادآوری خاطرات و گشتن شباهت مخاطب خاصشون نمیره .

حتی دلتم به درد نمیاد بخاطرش .

وقتی زندگی در خواب هات ، با زندگی بیداریت فرق داره . بیدار می شی و می پرسی کدوم رو واقعا دارم زندگی می کنم ؟ روحم رو توی خواب هام جا گذاشتم و جسمم توی بیداری پرسه می زنه ...

مرحله بعدیش گمونم فراموشی ه ، خواب و بیداری با هم .

پیری یعنی این ، نکروز آروم آروم یه قسمتایی از قلب و خاطرات ، توی هر سنی که باشی .‌..

پ.ن : لیلا میپرسه آلزایمر چیه. شرح میدم. میگه مریضی بدی نیست که . قلبم مادر. قلبم که انقدر زود یه چیزایی رو می فهمی ..‌